GrAy

all of kind

GrAy

all of kind

تبلیغات
Blog.ir بلاگ، رسانه متخصصین و اهل قلم، استفاده آسان از امکانات وبلاگ نویسی حرفه‌ای، در محیطی نوین، امن و پایدار bayanbox.ir صندوق بیان - تجربه‌ای متفاوت در نشر و نگهداری فایل‌ها، ۳ گیگا بایت فضای پیشرفته رایگان Bayan.ir - بیان، پیشرو در فناوری‌های فضای مجازی ایران
بایگانی

۲ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «شبکه» ثبت شده است

  • ۰
  • ۰

آموزش راه اندازی و تنظیم یک شبکه LAN کوچک

اگر در محیط کار یا منزل خود با بیش از یک کامپیوتر سروکار دارید احتمالا به فکر افتاده اید که آنها را به یکدیگر متصل کرده و یک شبکه کوچک کامپیوتری راه بیا ندازید . با اتصال کامپیوتر ها به یکدیگرمیتوانید چاپگرتان را بین همه انها به اشتراک بگذارید از طریق یکی از کامپیوتر ها که به اینترنت وصل است بقیه را نیز به اینترنت متصل کنید از هر یک از کامپیوتر ها به فایل های خود از جمله عکس ها اهنگ ها و اسنادتان دسترسی پیدا کنید به بازی هایی بپردازید که نه چند بازیکن با چند کامپیوتر نیاز دارند وبلاخره این که که خروجی وسایلی چون DVD PLAYER یا وب کم را به سایر کامپیوتر ها ارسال کنید .در این مقاله صمن معرفی روش های مختلف اتصال کامپیوتر ها به یکدیگر انخام تنضیمات دستی را برای بهره بردن از حد اقل مزایای یک شبکه کامپیو تری به شما نشان می دهیم
ذکر این نکته هم لازم است که قسمت اصلی این مقاله به نصب نرم افزار اختصاص دارد اما در انتهای مطلب در خصوص ساختار شبکه و مسائل فیزیکی ان هم توضیهاتی داده ایم

روشهای اتصال:
برای اثصال کامپیوتر هایی که در فاصله ای نه چندان دور از یکدیگر قرار دارند راههای مختلفی وجود دارد که عبارتند از :
سیم کشی دیتا به صورت تو کار در حین ساخت ساختمان که امروز بسیار متداول است .
ذر این روش همان گونه که برای برق ساختمان از قبل نقشه می کشند و مثلا جای کلید ها و پریز ها را مشخص می کنند برای شبکه کامپیوتری هم نقشه کشی و سیم کشی می کنند .
قرار دادن سیم ها در کف اتاق و اتصال کامپیوتر هایی که در یک اتاق قرار دارند .
استفاده از فناوری بی سیم
ساتفاده از سیم کشی برق داخل ساختمان
استفاده از سیم کشی تلفن داخل ساختمان

هر یک روش ها مزایا و معایب خاص خود را دارند اما برای به اشتراک گذاشتن چاپگر فایل ها و اینتر نت باید کامپیوتر ها را به نحو صحیح و مناسبی تنظیم و آماده کنید و فرق نمی کند که کدام روش را انتخاب کرده باشید
به همین دلیل کار را از همین نقطه شروع می کنیم از آنجا که ویندوز های اکس پی و 98 پر استفاده ترین ویندوز ها در منازل و دفاتر کوچک هستند نحوه اشتراک گذاری منابع در این دو ویندوز را مورد بحث قرار می دهیم هر چند مورد سایر ویندوز ها مفاهیم تغییر نمی کند
گام های اولیه :
برای راه اندازی شبکه در منزل خود این سه کار را باید انجام دهیم :
1انتخاب فناوری مناسب شبکه که مورد نظر ما در این مقاله اترنت استاندارد است
2خرید و نصب سخت افزار مناسب این کار، که اصلی ترین آنها کارت شبکه برای هر یک از این کامپیوتر ها و یک هاب – سوییچ است
3تنظیم و آماده سازی سیستم ها به نحوی که بتوانند همدیگر را ببینند و با یکدیگر صحبت کنند

از این سه مرخله قدم سوم از همه مهم تر است .
ویندوز اکس پی قسمتی به نام NETWORK SETUP WIZARD دارد که تنظیمات شبکه را برای شما انجام می دهد . به غیر از این متخصصان هستند که در ازای دریافت دستمزد ، شبکه شما را در محل راه می اندازند . نام گذاری کامپیوتر ها به اشتراک گذاشتن چاپگر ها فایل ها و اتصالات اینترنتی ،اساسی ترین کارهایی هستند که این افراد برای شما انجام می دهند . اما اگر با مشکلی مواجه بشوید یا تنظیمات کامپیوتر تان بهم بخورد ، باید بتوانید خودتان شبکه را تنظیم کنید .
کلا بد نیست مفاهیم و اصول راه اندازی یک شبکه کامپیوتری را بدانید تا به هنگام ضرورت خودتان بتوانید دست به کار شوید . به طور کلی کار هایی که باید انجام دهید تا یک شبکه (( مرده)) را ((زنده)) کنید و به بهره برداری از ان بپر دازید ، از این قرار است :
نام گذاری کامپیوتر
دادن آدرس IP
به اشتراک گذاشتن فایل ها
به اشتراک گذاشتن چاپگر
انجام تنظیمات امنیتی
به اشتراک گذاشتن اتصال اینترنت

نام گذاری کامپیوتر:
بعد از نصب سخت افزار های مورد نیاز برای راه اندازی شبکه ، نیاز به نوبت به نصب نرم افزار های آن می رسد.
در اولین قدم باید برای تکتک کامپیوتر های موجود در شبکه خود اسمی منحصر به فرد و غیر تکراری انتخاب کنید .
علاوه بر اسم کامپیوتر اسم گروه کاری یا WORK GROUP هم مهم است . تمام کامپیوتر های یک شبکه باید عضو یک گروه کاری باشند .


ویندوز اکس پی :
برای نام گذاری کامپیوتر در ویندوز اکس پی این مراحل را دنبال کنید :
1-پنجره control panel را باز کنید
2-اگر حالت نمایش آیکون ها به صورت کلاسیک نیست روی لینک classic new کلیک کنید .در این حالت بر نامه system را اجرا کنید .
3-در کادر محاوره ظاهر شده صفحه computer name را انتخاب کنید
4-همان طور که ملا حظه می کنید کامپیوتر یک اسم کامل دارد و یک گروه کاری . روی دکمه chang کلیک کنید تا کادر محاوره بعدی ظاهر شود .
5-در کادر اول اسمی را تایپ کنید که می خواهید به کامپیوتر تان اختصاص دهید . این اسم هر چیزی می تواند باشد ، فقط نباید تکراری باشد . مثلا اسم کامپیونر اول را pc 1 بگذارید .
6-در کادر دوم اسمی را که می خواهید به گروه کاری خود اختصاص دهید وارد کنید .مثلا My office یا My Home یا هر چیز دیگر . حتی خود Work Group هم بد نیست .
7- در پایان OK و دوباره OK را بزنید . اگر ویندوز خواست ری استارت کند قبول کنید .
ویندوز 98
برای نام گذاری کامپیوتر در ویندوز 98 این مراحل را دنبال کنید:
1-با کلیک راست روی آیکون Network Neighborhood روی دسکتاپ گزینه ، properties را انتخاب کنید .
2-در کادر محاوره ظاهر شده ، به صفحه identification بروید .
3-در کادر اول ، اسم کامپیوتر و در کادر دوم اسم گروه کاری مورد نظر را بنویسید . بعد از تنظیم نام برای تک تک کامپیوتر ها و گذاشتن یک اسم برای کروه کاری تمام آنها ، کامپیوتر ها را دارای هویت کرده و در یک گروه جای داده اید . حالا نوبت به دادن آدرس IP میرسد .

آدرس IP
آدرس IP نشانی هر کامپیوتر در شبکه است . کامپیوتر از طریق این نشانی است که یکدیگر را در شبکه پیدا می کنند .
در هر شبکه آدرس IP هر کامپیوتر باید منحصر به فرد و غیر تکراری باشد .
در باره IP و آدرس دهی از این طریق ، زیاذ میتوان صحبت کرد ، اما از آنجا که در این مقاله قصد پرداختن به تئوری را نداریم بلا فاصله دست به کار می شویم . فقط ذکر این نکته را زروری میدانیم که آدرس IP در واقع یک شماره چهار قسمتی است . هر قسمت عددی از 0 تا 255 است که با علامت نقطه از قسمت بعدی جدا می شود .
مثلا 192.168.0.1 یک آدرس IP است . مفهوم دیگر Subnet Mask است ، که توضیح آن هم از حوصله این مقاله خارج است . فقط این را قبول کنید که در یک شبکه کوچک ، subnet mask را به صورت 255.255.255.0 تایین می کنیم .
در یک شبکه کوچک ، برای تمام کامپیوتر ها سه قسمت اول آدرس IP را یکسان می گیریم و فقط قسمت چهارم را برای هر کامپیوتر عدد متفاوتی را در نظر می گیریم .
مثلا در کامپیوتر اول آدرس 192.168.0.1 و برای کامپیوتر دوم آدرس 192.168.0.2 را می نویسیم و به همین ترتیب ذر بقیه کامپیوتر ها قسمت چهارم آدرس IP را عدد متفاوتی را می دهیم .

 

  • gray wolf
  • ۰
  • ۰

همانطور که میدانید لینوکس یکی از سیستم عامل های قدرتمند در زمینه شبکه های کامپیوتری می باشد که اکثر سرور های قدرتمند دنیا از این سیستم عامل استفاده میکنند.

علاوه بر کاربرد های آن در شبکه به دلیل پیشرفت های بسیار زیاد محیط گرافیکی این سیستم عامل که Gnome و KDE معروفترین آنها هستند این سیستم عامل برای کاربران معمولی هم بسیار مناسب است بطوری که این کاربران نیز قادر هستند تمام فعالیت های روزمره خود را با استفاده ار لینوکس انجام دهند.

در این مقاله ما به آموزش اتصال به اینترنت در سیستم عامل لینوکس خواهیم پرداخت.

اتصال به اینترنت Dial up (دایل آپ)

برنامه های مختلفی برای اتصال به اینترنت Dial up از طریق خط فرمان وجود دارد. در این مقاله از دو بسته های pppconfig و wvdial استفاده کرده ایم. (در صورت نیاز این دو بسته را نصب کنید)

نیازمندی های قبل از اتصال

قبل از هر چیز باید مودم خود را نصب کنید. برای راهنمایی نصب مودم به انجمن های فارسی اوبونتو مراجعه کنید.

همچنین شما به نام کاربری، رمز عبور و شما اتصال به اینترنت نیز نیازمندید.

تنظیم اتصال به Dial up توسط pppconfig

دستور زیر را در خط فرمان لینوکس وارد کنید:

# pppconfig

در منو اصلی برنامه گزینه “Create Create a connection” را انتخاب کنید.

در بخش بعدی (Provider Name) نام ISP مورد نظر (یا یک نام دلخواه) را عنوان کنید.

در بخش بعدی که مربوط به تنظیمات DNS است، گزینه “Dynamic Use dynamic DNS” را انتخاب کنید.

در بخش بعد نوع شناسایی را باید انتخاب کنید. در اینجا من گزینه “Chat :Use chat for login/password :Authentication” را انتخاب کرده ام. البته بیشتر ISP در ایران از PAP استفاده می کنند.

مراحل بعدی به نوع انتخاب شما در مرحله قبل بستگی دارد.
مراحل بعدی ساده بوده و مربوط به گزینه های نام کاربری، رمز عبور و … . در صورتی که در ادامه از متوجه مفهوم و درخواست مرحله نشدید، مقدار پیش فرض را انتخاب کرده و ادامه دهید.

اتصال به اینترنت ADSL

برای اتصال به اینترنت ADSL از دستور pppoeconf یا pppoe-setup استفاده می شود. pppoeconf به صورت پیش فرض در اوبونتو و pppoe-setup به صورت پیش فرض در آرچ وجود دارد. برای اجرایی این دستورات به دسترسی ریشه (root) نیاز دارید.

راه اندازی

دستورات pppoeconf و pppoe-setup به مشخصات یکسانی برای اتصال نیاز دارند:

  • کارت شبکه (Ethernet card)
  • نام کاربری (username)
  • رمز عبور (password)

مراحل pppoeconf در اوبونتو

  • تایید کردن کارت شبکه که به صورت اتوماتیک پیدا شده است.
  • وارد کردن نام کاربری.
  • وارد کردن رمز عبور.
  • در صورتی که کانکشن PPPoE مشابهی داشته باشید، در مورد ویرایش آن پیغامی را مشاهده می کنید.
  • گزینه “Yes” را انتخاب کنید. این مرحله مربوط به تنظیمات route است.
  • گزینه “Yes” را انتخاب کنید. این مرحله مربوط به استفاده از DNS های ISP به صورت پیش فرض است. در صورت انتخاب گزینه “No” باید DNS های را دستی وارد کنید.
  • گزینه “Yes” را انتخاب کنید. این مرحله مربوط به Limited MSS است.
  • در صورتی که می خواهید به صورت پیش فرض بعد از هر بار boot شدن اتوماتیک این کانکشن وصل شود، گزینه “Yes” را انتخاب کنید.
  • در آخر گزینه مربوط به وصل شدن به این کانشکن در این لحظه را می بینید که با انتخاب آن به ADSL وصل می شود.

مراحل pppoe-setup در Arch

  • وارد کردن نام کاربری.
  • تایید کردن کارت شبکه که به صورت اتوماتیک پیدا شده است.
  • گزینه “no” را انتخاب کنید. این مرحله مربوط به تنظیمات demand است.
  • فقط Enter بزنید. این مرحله مربوط به استفاده از DNS های ISP به صورت پیش فرض است. در صورت نیاز DNS ها را دستی وارد کنید.
  • وارد کردن رمز عبور.
  • تکرار کردن رمز عبور.
  • عدد 1 را وارد کنید. این قسمت مربوط به تنظیمات Firewall است. عدد ۱ نشان دهنده فایروال استاندارد است.
  • عبارت y را برای تایید کردن تنظیمات وارد کنید.

کنترل دستی کانکشن ها

برای وصل شدن یک کانکشن ADSL دستور زیر را وارد کنید:

# pon dsl-provider

برای قطع کردن یک کانکشن ADSL دستور زیر را وارد کنید:

# poff dsl-provider

* dsl-provider نام اتصال ایجاد شده توسط شماست.

در صورت بروز هر مشکلی، با استفاده از دستور زیر، علت آن را می توانید بیابید:

# plog

شبکه داخلی LAN

تنظیم آی پی (IP)

در صورتی که شبکه داخلی شما به صورت اتوماتیک آی پی می دهد (منظور همان dhcp است) در این صورت توسط یکی از دستور های زیر آی پی خود را تنظیم کنید:

برای اوبونتو

# dhclient  eth0

برای آرچ لینوکس

# dhcpcd  eth0

*eth0 همان interface مربوط به کارت شبکه شما است.

در صورتی که باید ip، broadcast و netmask را دستی تنظیم کنید از دستور زیر استفاده کنید:

# ifconfig eth0 1.2.3.4  netmask 255.255.255.0 broadcast 11.22.33.44

برای تنظیم دستی gateway می توانید از دستور زیر استفاده کنید:

# ip route add default via 1.2.3.4

یا

# route add default gw 1.2.3.4 eth0

برای فعال و غیر فعال کردن این اتصال از دستورات زیر استفاده کنید:

# ifconfig eth0 up

# ifconfig eth0 down

تنظیمات dns معمولا در فایل زیر ذخیره می شود:

/etc/resolv.conf

برای وارد کردن یک dns به آدرس 1.2.3.4 خط زیر را به فایل بالا اضافه کنید:

nameserver 1.2.3.4

اینترنت بی سیم (Wireless)

تنظیمات مربوط به اینترنت بی سیم بسیار شبیه به شبکه داخلی LAN می باشد. در اینجا interface مربوط به کارت بی سیم wlan0 می باشد.

لیست شبکه در دسترس

برای بدست آوردن لیست شبکه های در دسترس از دستور زیر استفاده کنید:

# iwlist wlan0 scan

اتصال به شبکه وایرلس

در صورتی که شبکه بی سیم مورد نظر بدون رمز می باشد از دستور زیر استفاده کنید:

# iwconfig wlan0 essid "MyEssid"

در صورت داشتن رمز WEP hexadecimal از دستور زیر استفاده کنید:

# iwconfig wlan0 essid "MyEssid" key 1234567890

در صورت داشتن رمز WEP ascii از دستور زیر استفاده کنید:

# iwconfig wlan0 essid "MyEssid" key s:asciikey

برای اتصال به شبکه WPA/WPA2 شما باید ابتدا فایل /etc/wpa_supplicant.conf را با توجه به شبکه مورد نظر خود ویرایش کنید و سپس دستور زیر را اجرا کنید:

# wpa_supplicant -B -Dwext -i wlan0 -c /etc/wpa_supplicant.conf

سپس باید مانند شبکه محلی LAN آدرس IP را تنظیم کنید. باید به جای eth0 از wlan0 استفاده کنید.

نرم افزار مکمل wifi-select

شما با استفاده wifi-select می توانید به راحتی به شبکه های بی سیم با رمز گزاری های مختلف وصل شوید. استفاده از آن بسیار راحت می باشد.

برای نصب wifi-select در Arch از دستور زیر استفاده کنید:

# pacman -Sy wifi-select

توضیحات

* اتصال به اینترنت در لینوکس روش های مختلف و ابزار های گوناگونی دارد. در مطلب بالا، اطالاعات اولیه و عمومی در مورد اتصال به شبکه های مختلف قید شدند. برای اطلاعات بیشتر به موتور های جستجو مراجعه فرمایید!
* دستورات بالا همگی بر روی آرچ لینوکس تست شده اند.
* مرجع دستورات خط فرمان لینوکس ممکن است برای شما مفید باشد.

  • gray wolf